Dit is mijn weblog. Hier plaats ik berichtjes, nieuwtjes, meningen en artikelen of columns. Heeft u vragen en of reacties stuur me dan even een mailtje.

vrijdag, september 23, 2005
Column : Tennis Magazine

DOPING.

Tamelijk geruisloos is hij van het toneel verdwenen. En eigenlijk ligt niemand hier wakker van. Hij wordt niet gemist. Terwijl hij toch in de top 10 van de wereld stond op het moment dat hij voor heel even wereldnieuws werd. Maar heel even wereldnieuws zijn, betekent wel dat hij voor het leven gebrandmerkt is.

Guillermo Canas is betrapt op het gebruik van doping tijdens het toernooi van Acapulco in februari van dit jaar en krijgt de maximale straf van 2 jaar schorsing opgelegd. In zijn urine zijn sporen van hydrochloorthiazide (HCT) gevonden. Onder de gebruikelijke naam plaspil wordt dit middel regelmatig voorgeschreven door artsen voor o.a. nierpatienten en mensen met een hoge bloeddruk. En omdat dit geneesmiddel de urine productie vermeerderd, wordt dit diureticum gezien als maskeringmiddel. Het behoeft verder geen uitleg meer waarom het verboden is voor topsporters. Voor zover ik weet is Canas geen nierpatient en heeft hij als toptennisser geen hoge bloeddruk. Dus...

De Argentijnen zitten sowieso de laatste jaren in de hoek waar de grootste klappen vallen. In 2001 was Juan Ignacio Chela de eerste die betrapt werd op doping. Hij werd voor drie maanden geschorst voor het gebruik van methyltestosteron, een anabool steroiden. Een jaar later kreeg onze vriend Guillermo Coria een schorsing van zeven maanden opgelegd voor het gebruik van nandrolon. En ook bij de finalist van dit jaar op Roland Garros, Mariano Puerta, werden tijdens een toernooi in Chili in 2003 sporen van clenbuterol in zijn urine gevonden. Hoewel hij zich verweerde met het feit dat hij het middel voorgeschreven kreeg vanwege een acute astma aanval, kreeg hij toch een schorsing van negen maanden aan de broek.
Ik heb in het verleden een aantal keren gespeeld tegen Guillermo Canas. Geen fraaie tennisser, maar fysiek en mentaal sterk. In tegenstelling tot een aantal van zijn landgenoten is hij naast de baan een sympathieke kerel, die altijd vriendelijk gedag zei. Iemand waarvan je het niet zomaar zou verwachten, dat hij zou valsspelen. Toch nog even zijn verklaring aanhoren. Ik heb tijdens het toernooi (Acapulco) via de organisatie medicijnen gekregen voor mijn klachten (?). Dat daar dit middel in zat, wist ik natuurlijk niet. Ik ging er van uit dat ik deze medicijnen gewoon kon innemen. Ik heb alleen, met mijn stomme kop, de verpakking weggegooid.
Tja... Hiermee kan een onafhankelijke jury onmogelijk iemand vrijspreken van het gebruik van verboden middelen. Of hij nou gelijk heeft of niet.

J.S.

(Verschenen in TM 6 in september 2005)